Przyjęło się, że Boże Narodzenie obchodzi się 25 grudnia. Wyjątkiem są tu prawosławni posługujący się kalendarzem juliańskim i celebrują to święto 7 stycznia. Skąd wzięła się ta data skoro Biblia jej nie podaje?

Możemy w Internecie znaleźć pełno informacji, że tego dnia obchodzono narodziny bóstw pogańskich. Dotyczy to m.in.: Horusa, Kryszny, Mitry, Saturna i wielu innych. Co ciekawe ludzie nie sprawdzają czy to prawda i łykają wszystko jak pelikany. Tak się składa, że narodziny wymienionych bóstw nie były świętowane 25 grudnia. Godnym uwagi faktem jest to, że tego dnia w Rzymie czczono narodziny bóstwa Sol Invictus (łac. Słońce Niezwyciężone), ale o tym później.

Czy pasterze wypasali w tym czasie owce?

Wiele osób zarzuca, iż Jezus nie mógł się urodzić w grudniu, gdyż odwiedzili Go pasterze: „A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan. I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.” (Łk 2:15-16).

Tu pojawia się zarzut, iż pasterze w tym rejonie wypasali owce od wiosny do jesieni. Nasuwa się wniosek, iż wydarzenia te nie mogły mieć miejsca w zimie. Niemniej dokładniejsza analiza sytuacji dopuszcza możliwość pracy pasterzy o tej porze. Żydowski Talmud wspomina, iż były trzy rodzaje trzód: takie co codziennie wracały do zagrody, takie które cały okres zimy spędzały w zagrodzie oraz takie, które stale pasły się na pustynnych pastwiskach [1]. Pasterzami ostatniego rodzaju trzody mogli być pasterze, którzy odwiedzili Chrystusa.

Kardynał Gianfranco Ravasi tak opisał pracę pasterzy – nomadów: „Dla tych ludzi, którzy często przebywają nie dalej niż dziesięć kilometrów od Jerozolimy, ojczyznę, dom i samo życie stanowi owa pustynia zajmująca 60% powierzchni Izraela, 90% Jordanii i 99% Synaju. Na tym kamiennym stepie, który wiosną tylko na krótko pokrywa się zielenią, a sam w sobie wydaje się jakby cudem jakim, usiany punktami oaz (przykładem Jerycho – 5 km średnicy), pasterze nomadowie przenoszą się z miejsca na miejsce, respektując jedynie „umowne” granice rejonów wyznaczonych im przed wiekami. Trasy ich migracji, poczynając od wielkiego redyku wielkanocnego na wiosnę, nigdy nie są przypadkowe. Ludzie ci trzymają się zagadkowych, ściśle określonych szlaków, pod jasnym niebem ziejącym żarem o porażającym swym blaskiem…, pod niebem, z którego tylko w zimie padają krople wody, a które jednak daje pasterzom kosmiczne zegary księżyca i gwiazd” [2].

Warto zwrócić uwagę, że w Ewangelii Łukasza w zdaniu: „A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim.” (Łk 2:8) użyto imiesłowu czasu teraźniejszego „agraulontes kai phylassontes„. Bardzo możliwe, że ta grupa pasterzy nieprzerwanie stacjonowała w polu.

Czy datę narodzin Mesjasza można z czegoś wyliczyć?

Jak widać argument z pasterzami nie podważa tego, że Jezus mógł urodzić się w grudniu. Co ciekawe za tą porą roku przemawiają pewne obliczenia, których możemy dopatrzeć się w Słowie Bożym. Jak wiemy zanim Maryja cudownie zaszła w ciążę, wcześniej w tym błogosławionym stanie znajdowała się jej kuzynka Elżbieta. Przyjrzyjmy się jej przypadkowi. Zanim stała się brzemienna jej mężowi Zachariaszowi objawił się archanioł Gabriel. Miało to miejsce w świątyni w Jerozolimie, gdzie pełnił on funkcje kapłańskie.

Wiemy, że był z kapłańskiej zmiany Abiasza: „Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej było Elżbieta” (Łk 2:5). Ze Starego Testamentu wiemy, że sam król Dawid ustanowił by potomkowie Aarona pełniący funkcje kapłańskie byli podzieleni na 24 oddziały. Jednym z tych oddziałów był ósmy oddział Abiasza, do którego należał Zachariasz (patrz 1Krn. 24:10).

Każdy oddział pełnił służbę przez tydzień od soboty do soboty dwa razy w roku. Tu należy zadać pytanie: Czy służba pełniona przez Zachariasza była tą pierwszą czy drugą w roku? Jaki związek to pytanie ma z narodzinami Jezusa? Otóż znając datę zajścia w ciążę przez Elżbietę łatwo byłoby obliczyć datę zajścia w ciążę przez Maryję: „A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria.” (Łk. 1:26-27).

Sześć miesięcy po Elżbiecie Maryja zaszła w ciążę. Gdyby była dokładnie znana data zajścia w ciążę przez Elżbietę można by łatwo obliczyć kiedy mniej więcej narodził się Jezus. Szczegółowych badań nad tym kalendarzem dokonał żydowski profesor Shemarjahu Tolman. Ustalił on, że pierwszy turnus Abiasza miał miejsce od 8. do 14. dnia miesiąca Sivan, zaś drugi od 24. do 30. miesiąca Cheszwan [3]. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że mamy tu do czynienia z kalendarzem słonecznym (a nie księżycowym jak obecny żydowski) to data tego drugiego turnusu przypada na koniec września. Co ciekawe 23 września w rycie bizantyjskim obchodzi się zwiastowanie Zachariasza. Podsumowując wschodnią i zachodnią tradycję otrzymujemy następujące daty:

23 września – zwiastowanie Zachariaszowi
25 marca (sześć miesięcy później) – zwiastowanie Maryi
25 czerwca (dziewięć miesięcy od pierwszej daty) – narodzenie Jana Chrzciciela
25 grudnia (dziewięć miesięcy od drugiej daty) – narodzenie Jezusa Chrystusa

Jak widać data 25 grudnia wcale nie jest pozbawiona podstaw. Choć tego samego dnia w Rzymie celebrowano narodziny Sol Invictus to jego kult zdaje się nie mieć wpływu na datę chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia. Dlaczego? Pierwsze źródło poświadczające, że narodziny Sol Invictus obchodzono 25 grudnia pochodzi z 354 roku. Z kolei o narodzinach Jezusa 25 grudnia dużo wcześniej wspomina Hipolit zmarły w 235 roku.

Samo święto narodzin Sol Invictus nie było w Rzymie jakimś szczególnym świętem. Warto także odnotować, że 25 grudnia to data przesilenia zimowego. Do tej daty noc się wydłuża – zwiększa się ciemność, a po 25 grudnia następuje zmiana i dzień zaczyna się wydłużać. Świetnie to pasuje do Jezusa, który w Biblii często przyrównywany jest do światłości.

Wniosek

Podsumowując: Czy Jezus urodził się 25 grudnia? Nie jest to pewne, chociaż ta data z pewnością nie jest pozbawiona podstaw. Wielu biblijnie wierzących chrześcijan stawia pytanie czy należy obchodzić Boże Narodzenie skoro Słowo Boże tego nie nakazuje? Odpowiedź jest prosta: „Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo; niechaj każdy pozostanie przy swoim zdaniu.” (Rz. 14:5).

[1] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 125.
[2] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 125-126.
[3] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 119-120.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Przyjęło się, że Boże Narodzenie obchodzi się 25 grudnia. Wyjątkiem są tu prawosławni posługujący się kalendarzem juliańskim i celebrują to święto 7 stycznia. Skąd wzięła się ta data skoro Biblia jej nie podaje?

Możemy w Internecie znaleźć pełno informacji, że tego dnia obchodzono narodziny bóstw pogańskich. Dotyczy to m.in.: Horusa, Kryszny, Mitry, Saturna i wielu innych. Co ciekawe ludzie nie sprawdzają czy to prawda i łykają wszystko jak pelikany. Tak się składa, że narodziny wymienionych bóstw nie były świętowane 25 grudnia. Godnym uwagi faktem jest to, że tego dnia w Rzymie czczono narodziny bóstwa Sol Invictus (łac. Słońce Niezwyciężone), ale o tym później.

Czy pasterze wypasali w tym czasie owce?

Wiele osób zarzuca, iż Jezus nie mógł się urodzić w grudniu, gdyż odwiedzili Go pasterze: „A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan. I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.” (Łk 2:15-16).

Tu pojawia się zarzut, iż pasterze w tym rejonie wypasali owce od wiosny do jesieni. Nasuwa się wniosek, iż wydarzenia te nie mogły mieć miejsca w zimie. Niemniej dokładniejsza analiza sytuacji dopuszcza możliwość pracy pasterzy o tej porze. Żydowski Talmud wspomina, iż były trzy rodzaje trzód: takie co codziennie wracały do zagrody, takie które cały okres zimy spędzały w zagrodzie oraz takie, które stale pasły się na pustynnych pastwiskach [1]. Pasterzami ostatniego rodzaju trzody mogli być pasterze, którzy odwiedzili Chrystusa.

Kardynał Gianfranco Ravasi tak opisał pracę pasterzy – nomadów: „Dla tych ludzi, którzy często przebywają nie dalej niż dziesięć kilometrów od Jerozolimy, ojczyznę, dom i samo życie stanowi owa pustynia zajmująca 60% powierzchni Izraela, 90% Jordanii i 99% Synaju. Na tym kamiennym stepie, który wiosną tylko na krótko pokrywa się zielenią, a sam w sobie wydaje się jakby cudem jakim, usiany punktami oaz (przykładem Jerycho – 5 km średnicy), pasterze nomadowie przenoszą się z miejsca na miejsce, respektując jedynie „umowne” granice rejonów wyznaczonych im przed wiekami. Trasy ich migracji, poczynając od wielkiego redyku wielkanocnego na wiosnę, nigdy nie są przypadkowe. Ludzie ci trzymają się zagadkowych, ściśle określonych szlaków, pod jasnym niebem ziejącym żarem o porażającym swym blaskiem…, pod niebem, z którego tylko w zimie padają krople wody, a które jednak daje pasterzom kosmiczne zegary księżyca i gwiazd” [2].

Warto zwrócić uwagę, że w Ewangelii Łukasza w zdaniu: „A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim.” (Łk 2:8) użyto imiesłowu czasu teraźniejszego „agraulontes kai phylassontes„. Bardzo możliwe, że ta grupa pasterzy nieprzerwanie stacjonowała w polu.

Czy datę narodzin Mesjasza można z czegoś wyliczyć?

Jak widać argument z pasterzami nie podważa tego, że Jezus mógł urodzić się w grudniu. Co ciekawe za tą porą roku przemawiają pewne obliczenia, których możemy dopatrzeć się w Słowie Bożym. Jak wiemy zanim Maryja cudownie zaszła w ciążę, wcześniej w tym błogosławionym stanie znajdowała się jej kuzynka Elżbieta. Przyjrzyjmy się jej przypadkowi. Zanim stała się brzemienna jej mężowi Zachariaszowi objawił się archanioł Gabriel. Miało to miejsce w świątyni w Jerozolimie, gdzie pełnił on funkcje kapłańskie.

Wiemy, że był z kapłańskiej zmiany Abiasza: „Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej było Elżbieta” (Łk 2:5). Ze Starego Testamentu wiemy, że sam król Dawid ustanowił by potomkowie Aarona pełniący funkcje kapłańskie byli podzieleni na 24 oddziały. Jednym z tych oddziałów był ósmy oddział Abiasza, do którego należał Zachariasz (patrz 1Krn. 24:10).

Każdy oddział pełnił służbę przez tydzień od soboty do soboty dwa razy w roku. Tu należy zadać pytanie: Czy służba pełniona przez Zachariasza była tą pierwszą czy drugą w roku? Jaki związek to pytanie ma z narodzinami Jezusa? Otóż znając datę zajścia w ciążę przez Elżbietę łatwo byłoby obliczyć datę zajścia w ciążę przez Maryję: „A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria.” (Łk. 1:26-27).

Sześć miesięcy po Elżbiecie Maryja zaszła w ciążę. Gdyby była dokładnie znana data zajścia w ciążę przez Elżbietę można by łatwo obliczyć kiedy mniej więcej narodził się Jezus. Szczegółowych badań nad tym kalendarzem dokonał żydowski profesor Shemarjahu Tolman. Ustalił on, że pierwszy turnus Abiasza miał miejsce od 8. do 14. dnia miesiąca Sivan, zaś drugi od 24. do 30. miesiąca Cheszwan [3]. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że mamy tu do czynienia z kalendarzem słonecznym (a nie księżycowym jak obecny żydowski) to data tego drugiego turnusu przypada na koniec września. Co ciekawe 23 września w rycie bizantyjskim obchodzi się zwiastowanie Zachariasza. Podsumowując wschodnią i zachodnią tradycję otrzymujemy następujące daty:

23 września – zwiastowanie Zachariaszowi
25 marca (sześć miesięcy później) – zwiastowanie Maryi
25 czerwca (dziewięć miesięcy od pierwszej daty) – narodzenie Jana Chrzciciela
25 grudnia (dziewięć miesięcy od drugiej daty) – narodzenie Jezusa Chrystusa

Jak widać data 25 grudnia wcale nie jest pozbawiona podstaw. Choć tego samego dnia w Rzymie celebrowano narodziny Sol Invictus to jego kult zdaje się nie mieć wpływu na datę chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia. Dlaczego? Pierwsze źródło poświadczające, że narodziny Sol Invictus obchodzono 25 grudnia pochodzi z 354 roku. Z kolei o narodzinach Jezusa 25 grudnia dużo wcześniej wspomina Hipolit zmarły w 235 roku.

Samo święto narodzin Sol Invictus nie było w Rzymie jakimś szczególnym świętem. Warto także odnotować, że 25 grudnia to data przesilenia zimowego. Do tej daty noc się wydłuża – zwiększa się ciemność, a po 25 grudnia następuje zmiana i dzień zaczyna się wydłużać. Świetnie to pasuje do Jezusa, który w Biblii często przyrównywany jest do światłości.

Wniosek

Podsumowując: Czy Jezus urodził się 25 grudnia? Nie jest to pewne, chociaż ta data z pewnością nie jest pozbawiona podstaw. Wielu biblijnie wierzących chrześcijan stawia pytanie czy należy obchodzić Boże Narodzenie skoro Słowo Boże tego nie nakazuje? Odpowiedź jest prosta: „Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo; niechaj każdy pozostanie przy swoim zdaniu.” (Rz. 14:5).

[1] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 125.
[2] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 125-126.
[3] za Andrea Tornielli, Dziecię Jezus.Tajemnice, legendy i prawda, s. 119-120.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Wielu ludzi marnuje czas na różne sprawy nie zajmując się Bogiem. Zajmują się swoimi karierami, zaspokajaniem swoich potrzeb. Mimo tych ciężkich czasów nie brakuje ludzi, którzy szczerze szukają Boga niekoniecznie w dobrych źródłach. Jako chrześcijanie powinniśmy wskazywać odważnie na Jezusa. Przeczytajcie historię, którą przysłała nam czytelniczka Kasia…

W Londynie zimno, ludzie tak jak wszędzie są zabiegani przed Świętami. Nie w głowach im rozmowy o Bogu, a ulotki które są im podawane przez chrześcijan – lądują w koszach na śmieci lub na dnie torebki. Obserwując ich w kafejce widzę jak szybko piją kawę, rozmawiają przez telefon, nie patrzą już w oczy rozmówcy. Bieg za czym?
Czego szukają? Do czego powołał ich Bóg?

Moje przemyślenia przerwała moja koleżanka, dosiadając się z filiżanką kawy. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym i też mogłam pomodlić się o jedną sytuację w jej życiu i dzięki temu wprowadzić trochę światła. Modląc się poczułam jak obecność Ducha Świętego się poszerza i nagle osoba , która obserwowała nas ze łzami w oczach pyta – czy Ty jesteś wróżką? Rozśmieszyło mnie to w sercu ale odpowiedziałam – Nie, ale wierze w Jezusa , który najlepiej uwalnia i wyprowadza z więzień. Ona nadal pyta – Co robiłaś? Widziałam że miałaś troskę w oczach. Odpowiedziałam, że modliłam się i czy mogę o nią się pomodlić? Tak! Szepnęła i opowiedziała jak czuje się samotna i że nikt o nią nie dba. Pobyt w kafejce uważam za bardzo udany i znów widziałam jak bycie z Bogiem na co dzień, a nie tylko w niedziele w kościele uwalnia innych ludzi i otwiera ich głodne miłości i akceptacji serca na Jezusa.
Wsiadając do samochodu myślałam o tym jak to w tym biegu codziennych spraw zapominamy o bliskich i szukamy odpowiedzi złych źródłach! Szukamy wróżek i horoskopów! Kupujemy książki o tarocie, a nie Biblię! Nie mówimy dzieciom o Jezusie, ale mówimy o magii. Jesteśmy otoczeni słowem „tolerancja” i czekamy na wydanie gazet z horoskopami i zamiast szukać Boga to jeszcze bardziej jesteśmy wciągani w ułudę nadziei na lepsze jutro. Pamiętajmy że jedyna nadzieja , która wypełni pokojem na zawsze twoją duszę jest Jezus. Szukaj i badaj Pisma jak Berejczycy!

Czego potrzebujemy? Potrzebujemy obecności Ducha Świętego – wtedy żadna wróżka nie będzie ściągać nieszczęść na tych którzy szukają. Taka sytuacja jest opisana w Biblii w Dziejach Apostolskich i uwielbiam patrzeć jak moce ciemności uginają kolana przed Jezusem, a ludzie otrzymują uwolnienia i uzdrowienia także dziś! Rozejrzyj się dookoła i szukaj w kafejkach czy placach szkolnych. Przeczytaj jak to było w Dziejach Apostolskich. Pozdrawiam z Londynu i Błogosławie Ciebie w imię Jezus. Modlę się abyś szukał tej prawdziwej mocy od dziś.

Kasia

“A gdyśmy szli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.  Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia. A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.” (Dz. 16:16-18)
‭‭
„Gdyż nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary, a krnąbrność, jak bałwochwalstwo i oddawanie czci obrazom. Ponieważ wzgardziłeś rozkazem Pana, więc i On wzgardził tobą i nie będziesz królem.” (1Sam. 15:23)

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Wielu ludzi marnuje czas na różne sprawy nie zajmując się Bogiem. Zajmują się swoimi karierami, zaspokajaniem swoich potrzeb. Mimo tych ciężkich czasów nie brakuje ludzi, którzy szczerze szukają Boga niekoniecznie w dobrych źródłach. Jako chrześcijanie powinniśmy wskazywać odważnie na Jezusa. Przeczytajcie historię, którą przysłała nam czytelniczka Kasia…

W Londynie zimno, ludzie tak jak wszędzie są zabiegani przed Świętami. Nie w głowach im rozmowy o Bogu, a ulotki które są im podawane przez chrześcijan – lądują w koszach na śmieci lub na dnie torebki. Obserwując ich w kafejce widzę jak szybko piją kawę, rozmawiają przez telefon, nie patrzą już w oczy rozmówcy. Bieg za czym?
Czego szukają? Do czego powołał ich Bóg?

Moje przemyślenia przerwała moja koleżanka, dosiadając się z filiżanką kawy. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym i też mogłam pomodlić się o jedną sytuację w jej życiu i dzięki temu wprowadzić trochę światła. Modląc się poczułam jak obecność Ducha Świętego się poszerza i nagle osoba , która obserwowała nas ze łzami w oczach pyta – czy Ty jesteś wróżką? Rozśmieszyło mnie to w sercu ale odpowiedziałam – Nie, ale wierze w Jezusa , który najlepiej uwalnia i wyprowadza z więzień. Ona nadal pyta – Co robiłaś? Widziałam że miałaś troskę w oczach. Odpowiedziałam, że modliłam się i czy mogę o nią się pomodlić? Tak! Szepnęła i opowiedziała jak czuje się samotna i że nikt o nią nie dba. Pobyt w kafejce uważam za bardzo udany i znów widziałam jak bycie z Bogiem na co dzień, a nie tylko w niedziele w kościele uwalnia innych ludzi i otwiera ich głodne miłości i akceptacji serca na Jezusa.
Wsiadając do samochodu myślałam o tym jak to w tym biegu codziennych spraw zapominamy o bliskich i szukamy odpowiedzi złych źródłach! Szukamy wróżek i horoskopów! Kupujemy książki o tarocie, a nie Biblię! Nie mówimy dzieciom o Jezusie, ale mówimy o magii. Jesteśmy otoczeni słowem „tolerancja” i czekamy na wydanie gazet z horoskopami i zamiast szukać Boga to jeszcze bardziej jesteśmy wciągani w ułudę nadziei na lepsze jutro. Pamiętajmy że jedyna nadzieja , która wypełni pokojem na zawsze twoją duszę jest Jezus. Szukaj i badaj Pisma jak Berejczycy!

Czego potrzebujemy? Potrzebujemy obecności Ducha Świętego – wtedy żadna wróżka nie będzie ściągać nieszczęść na tych którzy szukają. Taka sytuacja jest opisana w Biblii w Dziejach Apostolskich i uwielbiam patrzeć jak moce ciemności uginają kolana przed Jezusem, a ludzie otrzymują uwolnienia i uzdrowienia także dziś! Rozejrzyj się dookoła i szukaj w kafejkach czy placach szkolnych. Przeczytaj jak to było w Dziejach Apostolskich. Pozdrawiam z Londynu i Błogosławie Ciebie w imię Jezus. Modlę się abyś szukał tej prawdziwej mocy od dziś.

Kasia

“A gdyśmy szli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.  Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia. A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.” (Dz. 16:16-18)
‭‭
„Gdyż nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary, a krnąbrność, jak bałwochwalstwo i oddawanie czci obrazom. Ponieważ wzgardziłeś rozkazem Pana, więc i On wzgardził tobą i nie będziesz królem.” (1Sam. 15:23)

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Wielu ludzi marnuje czas na różne sprawy nie zajmując się Bogiem. Zajmują się swoimi karierami, zaspokajaniem swoich potrzeb. Mimo tych ciężkich czasów nie brakuje ludzi, którzy szczerze szukają Boga niekoniecznie w dobrych źródłach. Jako chrześcijanie powinniśmy wskazywać odważnie na Jezusa. Przeczytajcie historię, którą przysłała nam czytelniczka Kasia…

W Londynie zimno, ludzie tak jak wszędzie są zabiegani przed Świętami. Nie w głowach im rozmowy o Bogu, a ulotki które są im podawane przez chrześcijan – lądują w koszach na śmieci lub na dnie torebki. Obserwując ich w kafejce widzę jak szybko piją kawę, rozmawiają przez telefon, nie patrzą już w oczy rozmówcy. Bieg za czym?
Czego szukają? Do czego powołał ich Bóg?

Moje przemyślenia przerwała moja koleżanka, dosiadając się z filiżanką kawy. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym i też mogłam pomodlić się o jedną sytuację w jej życiu i dzięki temu wprowadzić trochę światła. Modląc się poczułam jak obecność Ducha Świętego się poszerza i nagle osoba , która obserwowała nas ze łzami w oczach pyta – czy Ty jesteś wróżką? Rozśmieszyło mnie to w sercu ale odpowiedziałam – Nie, ale wierze w Jezusa , który najlepiej uwalnia i wyprowadza z więzień. Ona nadal pyta – Co robiłaś? Widziałam że miałaś troskę w oczach. Odpowiedziałam, że modliłam się i czy mogę o nią się pomodlić? Tak! Szepnęła i opowiedziała jak czuje się samotna i że nikt o nią nie dba. Pobyt w kafejce uważam za bardzo udany i znów widziałam jak bycie z Bogiem na co dzień, a nie tylko w niedziele w kościele uwalnia innych ludzi i otwiera ich głodne miłości i akceptacji serca na Jezusa.
Wsiadając do samochodu myślałam o tym jak to w tym biegu codziennych spraw zapominamy o bliskich i szukamy odpowiedzi złych źródłach! Szukamy wróżek i horoskopów! Kupujemy książki o tarocie, a nie Biblię! Nie mówimy dzieciom o Jezusie, ale mówimy o magii. Jesteśmy otoczeni słowem „tolerancja” i czekamy na wydanie gazet z horoskopami i zamiast szukać Boga to jeszcze bardziej jesteśmy wciągani w ułudę nadziei na lepsze jutro. Pamiętajmy że jedyna nadzieja , która wypełni pokojem na zawsze twoją duszę jest Jezus. Szukaj i badaj Pisma jak Berejczycy!

Czego potrzebujemy? Potrzebujemy obecności Ducha Świętego – wtedy żadna wróżka nie będzie ściągać nieszczęść na tych którzy szukają. Taka sytuacja jest opisana w Biblii w Dziejach Apostolskich i uwielbiam patrzeć jak moce ciemności uginają kolana przed Jezusem, a ludzie otrzymują uwolnienia i uzdrowienia także dziś! Rozejrzyj się dookoła i szukaj w kafejkach czy placach szkolnych. Przeczytaj jak to było w Dziejach Apostolskich. Pozdrawiam z Londynu i Błogosławie Ciebie w imię Jezus. Modlę się abyś szukał tej prawdziwej mocy od dziś.

Kasia

“A gdyśmy szli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.  Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia. A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.” (Dz. 16:16-18)
‭‭
„Gdyż nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary, a krnąbrność, jak bałwochwalstwo i oddawanie czci obrazom. Ponieważ wzgardziłeś rozkazem Pana, więc i On wzgardził tobą i nie będziesz królem.” (1Sam. 15:23)

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Wielu ludzi marnuje czas na różne sprawy nie zajmując się Bogiem. Zajmują się swoimi karierami, zaspokajaniem swoich potrzeb. Mimo tych ciężkich czasów nie brakuje ludzi, którzy szczerze szukają Boga niekoniecznie w dobrych źródłach. Jako chrześcijanie powinniśmy wskazywać odważnie na Jezusa. Przeczytajcie historię, którą przysłała nam czytelniczka Kasia…

W Londynie zimno, ludzie tak jak wszędzie są zabiegani przed Świętami. Nie w głowach im rozmowy o Bogu, a ulotki które są im podawane przez chrześcijan – lądują w koszach na śmieci lub na dnie torebki. Obserwując ich w kafejce widzę jak szybko piją kawę, rozmawiają przez telefon, nie patrzą już w oczy rozmówcy. Bieg za czym?
Czego szukają? Do czego powołał ich Bóg?

Moje przemyślenia przerwała moja koleżanka, dosiadając się z filiżanką kawy. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym i też mogłam pomodlić się o jedną sytuację w jej życiu i dzięki temu wprowadzić trochę światła. Modląc się poczułam jak obecność Ducha Świętego się poszerza i nagle osoba , która obserwowała nas ze łzami w oczach pyta – czy Ty jesteś wróżką? Rozśmieszyło mnie to w sercu ale odpowiedziałam – Nie, ale wierze w Jezusa , który najlepiej uwalnia i wyprowadza z więzień. Ona nadal pyta – Co robiłaś? Widziałam że miałaś troskę w oczach. Odpowiedziałam, że modliłam się i czy mogę o nią się pomodlić? Tak! Szepnęła i opowiedziała jak czuje się samotna i że nikt o nią nie dba. Pobyt w kafejce uważam za bardzo udany i znów widziałam jak bycie z Bogiem na co dzień, a nie tylko w niedziele w kościele uwalnia innych ludzi i otwiera ich głodne miłości i akceptacji serca na Jezusa.
Wsiadając do samochodu myślałam o tym jak to w tym biegu codziennych spraw zapominamy o bliskich i szukamy odpowiedzi złych źródłach! Szukamy wróżek i horoskopów! Kupujemy książki o tarocie, a nie Biblię! Nie mówimy dzieciom o Jezusie, ale mówimy o magii. Jesteśmy otoczeni słowem „tolerancja” i czekamy na wydanie gazet z horoskopami i zamiast szukać Boga to jeszcze bardziej jesteśmy wciągani w ułudę nadziei na lepsze jutro. Pamiętajmy że jedyna nadzieja , która wypełni pokojem na zawsze twoją duszę jest Jezus. Szukaj i badaj Pisma jak Berejczycy!

Czego potrzebujemy? Potrzebujemy obecności Ducha Świętego – wtedy żadna wróżka nie będzie ściągać nieszczęść na tych którzy szukają. Taka sytuacja jest opisana w Biblii w Dziejach Apostolskich i uwielbiam patrzeć jak moce ciemności uginają kolana przed Jezusem, a ludzie otrzymują uwolnienia i uzdrowienia także dziś! Rozejrzyj się dookoła i szukaj w kafejkach czy placach szkolnych. Przeczytaj jak to było w Dziejach Apostolskich. Pozdrawiam z Londynu i Błogosławie Ciebie w imię Jezus. Modlę się abyś szukał tej prawdziwej mocy od dziś.

Kasia

“A gdyśmy szli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.  Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia. A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.” (Dz. 16:16-18)
‭‭
„Gdyż nieposłuszeństwo jest takim samym grzechem, jak czary, a krnąbrność, jak bałwochwalstwo i oddawanie czci obrazom. Ponieważ wzgardziłeś rozkazem Pana, więc i On wzgardził tobą i nie będziesz królem.” (1Sam. 15:23)

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą wyznaniową na świecie. Open Doors – organizacja pomagająca prześladowanym chrześcijanom utworzyła kolejny raport 50 państw, gdzie są najsilniejsze prześladowania. Główną grupą prześladującą chrześcijan są muzułmanie.

W nawiasie poprzednia pozycja:

1. (1.) Korea Północna – w tym komunistycznym państwie chrześcijanie są skazywani za wiarę na śmierć. Warto zwrócić uwagę, iż stosuje się tu odpowiedzialność zbiorową. Jeśli Koreańczyk uwierzy w Jezusa musi liczyć się z tym, że zostanie zamordowany, a jego rodzina trafi na wiele lat do obozu koncentracyjnego.

2. (3.) Afganistan – problemem w tym państwie jest skrajny islam, gdzie apostatów skazuje się na śmierć. Silny system plemienny sprawia, że rodziny, w których znajdzie się osoba, która stała się chrześcijaninem spotykają się z ogromnym ostracyzmem społecznym.

3. (2.) Somalia – w muzułmańskiej Somalii nie ma żadnej tolerancji dla chrześcijaństwa. Wahhabicka organizacja Al-Sabab morduje ludzi za samo podejrzenie, iż są chrześcijanami.

4. (5.) Sudan – muzułmański prezydent Umar al-Baszir wprowadził brutalne prawo szariatu. Porzucenie islamu kończy się śmiercią. Sudan jest jednym z głównych sponsorów grup terrorystycznych.

5. (4.) Pakistan – po Indonezji jest to najbardziej zaludnione państwo muzułmańskie (ponad 200 milionów mieszkańców). W tym kraju chrześcijanie stanowią najuboższą część społeczeństwa. Często są fałszywie oskarżani o bluźnierstwo przeciwko islamowi.

6. (10.) Erytrea – połowę mieszkańców stanowią muzułmanie, zaś połowę chrześcijanie. Co ciekawe chrześcijanie są prześladowani nie tylko przez muzułmanów, ale także przez… chrześcijan. Tradycyjny Kościół Prawosławny bardzo negatywnie podchodzi do Kościołów różniących się dogmatycznie (szczególnie do dynamicznie rozwijających się zielonoświątkowców).

7. (11.) Libia – po obaleniu Kaddafiego radykalne grupy muzułmańskie zaczęły jeszcze mocniej prześladować chrześcijan.

8. (7.) Irak – sporą część Iraku kontrolowało tzw. Państwo Islamskie. Jego powstanie przyczyniło się do tego, iż wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki.

9. (9.) Jemen – prześladowanie chrześcijan ma miejsce na szczeblu państwowym i społecznym. Nawrócony muzułmanin musi liczyć się ze skazaniem na karę śmierci.

10. (8.) Iran – prawo szariatu od wielu lat przyczynia się do mordowania i prześladowania chrześcijan. Tolerowane są chrześcijańskie wspólnoty Ormian i Asyryjczyków, choć traktowani są zgodnie z Koranem jako obywatele gorszej kategorii.

11. (15.) Indie – hindusi mordują chrześcijan twierdząc, iż zagrażają ich kulturze. W ostatnim czasie prześladowania jeszcze mocniej się nasiliły.

12. (14.) Arabia Saudyjska – przejście z islamu na chrześcijaństwo zwykle kończy się karą śmierci. Chrześcijanie z zagranicy są narażeni na areszt, szykany i deportacje jeśli w jakikolwiek sposób będą manifestować swoją wiarę.

13. (13.) Malediwy – za posiadanie Biblii czy literatury chrześcijańskiej można być skazanym na więzienie. Muzułmanie porzucający islam na rzecz Jezusa muszą liczyć się z wieloletnim więzieniem i utratą obywatelstwa. Chrześcijanie z zagranicy mogą praktykować swoją wiarę za „zamkniętymi drzwiami”. Nie wolno im nawracać muzułmanów.

14. (12.) Nigeria – na północy panuje islam, który mocno prześladuje chrześcijan mordując ich i dokonując zamachów terrorystycznych na kościoły. Ponadto na terenie kraju działają różnego rodzaju gangi.

15. (6.) Syria – spadek w rankingu spowodowany jest upadkiem Państwa Muzułmańskiego. Nie oznacza to, że chrześcijanie w tym kraju mają lekko. Są prześladowani, zabrania się im ewangelizacji, nie pozwala się im remontować kościołów. Szczególnych prześladowań doświadczają chrześcijanie, którzy porzucili mahometanizm.

16. (16.) Uzbekistan – władze państwowe zwalczają niezarejestrowane kościoły. Do tego dochodzi wrogość muzułmańskiego społeczeństwa. Sporą tolerancją cieszy się Kościół Prawosławny.

17. (21.) Egipt – ekstremizm muzułmański wzrósł w tym kraju w ostatnim czasie co zaowocowało silniejszymi prześladowaniami wyznawców Chrystusa. Co ciekawe Kościół Koptyjski utrudnia działalność ewangelizacyjną chrześcijanom ewangelikalnym.

18. (17.) Wietnam – zakłócanie nabożeństw/mszy ze strony władz i zwykłych Wietnamczyków jest na porządku dziennym. Chrześcijanie są bardzo mocno inwigilowani przez komunistyczny rząd. Niektórzy chrześcijanie uciekają za granicę starając się o azyl. Wyznawcy Jezusa są często dyskryminowani w szkołach i w pracy.

19. (19.) Turkmenistan – w miarę tolerowanymi chrześcijanami są chrześcijanie z Kościoła Prawosławnego i Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego. Mimo to są mocno monitorowane, a ich członkowie są dyskryminowani. Dużo mocniej prześladowani są chrześcijanie ze wspólnot niezarejestrowanych. Często zdarzają się pobicia chrześcijan.

20. (24.) Laos – komunistyczne władze prześladują chrześcijan często współpracując z buddyjskimi duchownymi. Szczególnie prześladowani są konwertyci.

21. (27.) Jordania – tolerancją cieszą się katolicy i prawosławni. Nieco gorzej mają protestanci, którzy nie są uznawani przez jordański rząd. Z ogromnymi represjami spotykają się chrześcijanie, którzy porzucili islam. Tutaj zdarzają się przypadki pobić, a niekiedy morderstw.

22. (35.) Tadżykistan – rząd Emomali Rahmona znacznie ograniczył wolność religijną chrześcijan. Szczególnie prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

23. (31.) Malezja – wielu chrześcijan znika bez wieści, a przemoc wobec nich się nasiliła. Chrześcijan często oskarża się o szpiegostwo na rzecz państw zachodnich.

24. (28.) Myanmar (Birma) – chrześcijanie są dyskryminowani przez buddyjską większość. Zdarzają się też prześladowania ze strony muzułmanów. Najgorzej mają konwertyci.

25. (-) Nepal – przyczyn prześladowań należy szukać w rosnącym hinduskim nacjonalizmie. Od 2015 ograniczono wolność religijną, zaś od 2017 roku zabroniono wyznawcom hinduizmu konwersji na inną religię.

Open Doors na swój koszt wysyła zainteresowanym czasopismo o prześladowanych chrześcijanach. Można je zamówić na ich stronie. Zdjęcie www.opedoors.pl

26. (25.) Brunei – chrześcijanie są dyskryminowani przez władzę i muzułmańskie społeczeństwo. Muzułmanie, którzy porzucili islam są odłączani przez władze od rodzin, często są zmuszani do rozwodu ze współmałżonkiem. Wiele kościołów nie mogąc zarejestrować się jako związek wyznaniowy rejestrują się jako firmy lub stowarzyszenia.

27. (20.) Katar – chrześcijanie składają się z dwóch grup o odmiennej sytuacji. Pierwszą stanowią emigranci, którzy przybyli za pracą. Rząd pozwala im na spotkania jedynie na obrzeżach stolicy. Drugą grupę stanowią chrześcijanie, którzy porzucili islam. Muszą liczyć się z tym, że będą mocno dyskryminowani przez najbliższych.

28. (43.) Kazachstan – tradycyjne Kościoły cieszą się tolerancją. Gorzej mają niezarejestrowanie chrześcijanie (baptyści, zielonoświątkowcy), prześladowani są chrześcijanie, którzy odwrócili się od islamu. Są narażeni na pobicia i ostracyzm społeczny.

29. (22.) Etiopia – choć chrześcijanie stanowią tam ponad 60% obywateli to mają tam miejsca prześladowania. Dotyczą one szczególnie byłych muzułmanów i chrześcijan, którzy porzucili tradycyjny Etiopski Kościół Ortodoksyjny na rzecz Kościołów ewangelikalnych.

30. (29.) Tunezja – władze inwigilują Kościoły, zaś chrześcijanie w wielu dziedzinach są dyskryminowani. Na szczególne represje narażeni są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

31. (37.) Turcja – w tym kraju panuje pogląd, że prawdziwy Turek to Turek – muzułmanin. Porzucenie islamu jest społecznie potępiane. Chrześcijanin, którzy porzucił islam musi liczyć się z procesami sądowymi. Ponadto chrześcijanie pochodzący z Syrii są narażeni na prześladowania ze strony Kurdów, którzy chcą utworzyć swoje państwo.

32. (28.) Kenia – mimo, że muzułmanie stanowią około 10 – 15% populacji Kenii to wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki z rejonów zamieszkałych przez islamistów. Najbardziej prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

33. (30.) Bhutan – lokalne władze często utrudniają chrześcijanom rozwiązanie problemów biurokratycznych: uzyskanie kredytów, rejestrowanie nieruchomości, wymiana dokumentów tożsamości. Chrześcijanie, którzy porzucili buddyzm są traktowani jak obywatele drugiej kategorii.

34. (38.) Kuwejt – chrześcijanie mogą cieszyć się pewnymi swobodami, jednak ci którzy porzucili islam muszą liczyć się z ostracyzmem społecznym i utrudnianiem życia przez aparat państwa.

35. (34.) Republika Środkowoafrykańska – w 2013 roku miała tu miejsce wojna domowa między grupą Séléka (muzułmanie) a Grupą Antybalaka (animiści + chrześcijanie). Konflikt przyczynił się do prześladowania chrześcijan.

36. (23.) Autonomia Palestyńska – chrześcijanie cierpią z powodu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wielu z nich emigruje z tego rejonu.

37. (32.) Mali – choć malijski islam jest dość tolerancyjny to na północy kraju prześladuje się chrześcijan. Wielu z nich zostało zmuszonych do ucieczki, a ich kościoły zostały zburzone.

38. (46.) Indonezja – w kraju panują antychrześcijańskie nastroje. Najgorzej mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Zdarzały się przypadki pobić.

39. (41.) Meksyk – prześladowania chrześcijan mają różne źródła. Są nimi politycy dążący do skrajnej laicyzacji, gangi, środowiska zboczeńców i feministek oraz pogańscy Indianie nie mogący pogodzić się, że ich bliscy porzucili rodzimą wiarę na rzecz Chrystusa. Zdarzają się przypadki prześladowań ewangelicznie wierzących chrześcijan przez katolików.

40. (44.) Zjednoczone Emiraty Arabskie – chrześcijanie cieszą się tutaj dużą tolerancją. Władze nie prześladują wyznawców Chrystusa. Niemniej ciężko mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Są prześladowani przez rodziny i muzułmańskie środowisko.

41. (26.) Bangladesz – ataki ze strony radykalnych muzułmanów zostały ograniczone przez działania władza państwowych. Mimo to występują tam prześladowania, szczególnie wobec chrześcijan, którzy porzucili islam lub hinduizm.

42. (36.) Algieria – chrześcijanie muszą liczyć się z dyskryminacją na szczeblu administracji państwowej. Na różnego rodzaju ataki narażeni są szczególnie ci, którzy porzucili islam.

43. (39.) Chiny – choć chińscy komuniści poszli w kierunku wolnego rynku to nadal prześladują chrześcijan. Ponadto chrześcijanie są prześladowani przez wyznawców religii, które porzucili (buddyzm, taoizm, islam).

44. (45.) Sri Lanka – chrześcijanie są tam tolerowani, ale nawrócenie na chrześcijaństwo jest uważane za zdradę. Osoby, które się tego dopuściły są represjonowane przez wyznawców religii, którą porzucili (hinduizm lub buddyzm).

45. (-) Azerbejdżan – państwo stara się szkodzić chrześcijanom na szczeblu administracyjnym. Zdarzały się przypadki konfiskaty materiałów religijnych. Społeczeństwo muzułmańskie stawia duży opór wobec działań ewangelizacyjnych.

46. (49.) Oman – w tym państwie dominuje islam charydżycki, który w przeciwieństwie do szyickiego czy sunnickiego nie stosuje przemocy wobec innowierców, nawet tych co porzucili islam. Niemniej panują tam silne więzy klanowe i porzucenie islamu jest tam widziane jako zdrada rodziny stąd na tej płaszczyźnie dochodzi do napięć.

47. (47.) Mauretania – chrześcijanie w tym kraju jeśli zostaną przyłapani na ewangelizacji mogą mieć sprawę w sądzie. Rząd coraz mocniej wspiera islam, a społeczeństwo muzułmańskie się radykalizuje. Muzułmanie, którzy porzucili islam muszą liczyć się z tym, że może grozić im kara śmierci.

48. (48.) Bahrajn – chrześcijanie są tolerowani, ale nawracanie muzułmanów jest zabronione. Muzułmanie, którzy porzucą islam są narażeni na ostracyzm społeczny.

49. (50.) Kolumbia – chrześcijanie są narażeni na działalność gangów narkotykowych. Ze szczególnym okrucieństwem traktuje się nawróconych gangsterów. Ponadto chrześcijanie często są wyśmiewani w mediach ze względu na konserwatywne poglądy.

50. (40.) Dżibuti – za prześladowaniami stoją głównie muzułmańskie władze, które utrudniają życie chrześcijanom. Ze szczególnymi represjami muszą się liczyć chrześcijanie, którzy porzucili islam.

Zachęcamy do modlitwy za prześladowany Kościół oraz do finansowego wsparcia tej organizacji, która wykonuje świetną robotę dla Pana.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą wyznaniową na świecie. Open Doors – organizacja pomagająca prześladowanym chrześcijanom utworzyła kolejny raport 50 państw, gdzie są najsilniejsze prześladowania. Główną grupą prześladującą chrześcijan są muzułmanie.

W nawiasie poprzednia pozycja:

1. (1.) Korea Północna – w tym komunistycznym państwie chrześcijanie są skazywani za wiarę na śmierć. Warto zwrócić uwagę, iż stosuje się tu odpowiedzialność zbiorową. Jeśli Koreańczyk uwierzy w Jezusa musi liczyć się z tym, że zostanie zamordowany, a jego rodzina trafi na wiele lat do obozu koncentracyjnego.

2. (3.) Afganistan – problemem w tym państwie jest skrajny islam, gdzie apostatów skazuje się na śmierć. Silny system plemienny sprawia, że rodziny, w których znajdzie się osoba, która stała się chrześcijaninem spotykają się z ogromnym ostracyzmem społecznym.

3. (2.) Somalia – w muzułmańskiej Somalii nie ma żadnej tolerancji dla chrześcijaństwa. Wahhabicka organizacja Al-Sabab morduje ludzi za samo podejrzenie, iż są chrześcijanami.

4. (5.) Sudan – muzułmański prezydent Umar al-Baszir wprowadził brutalne prawo szariatu. Porzucenie islamu kończy się śmiercią. Sudan jest jednym z głównych sponsorów grup terrorystycznych.

5. (4.) Pakistan – po Indonezji jest to najbardziej zaludnione państwo muzułmańskie (ponad 200 milionów mieszkańców). W tym kraju chrześcijanie stanowią najuboższą część społeczeństwa. Często są fałszywie oskarżani o bluźnierstwo przeciwko islamowi.

6. (10.) Erytrea – połowę mieszkańców stanowią muzułmanie, zaś połowę chrześcijanie. Co ciekawe chrześcijanie są prześladowani nie tylko przez muzułmanów, ale także przez… chrześcijan. Tradycyjny Kościół Prawosławny bardzo negatywnie podchodzi do Kościołów różniących się dogmatycznie (szczególnie do dynamicznie rozwijających się zielonoświątkowców).

7. (11.) Libia – po obaleniu Kaddafiego radykalne grupy muzułmańskie zaczęły jeszcze mocniej prześladować chrześcijan.

8. (7.) Irak – sporą część Iraku kontrolowało tzw. Państwo Islamskie. Jego powstanie przyczyniło się do tego, iż wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki.

9. (9.) Jemen – prześladowanie chrześcijan ma miejsce na szczeblu państwowym i społecznym. Nawrócony muzułmanin musi liczyć się ze skazaniem na karę śmierci.

10. (8.) Iran – prawo szariatu od wielu lat przyczynia się do mordowania i prześladowania chrześcijan. Tolerowane są chrześcijańskie wspólnoty Ormian i Asyryjczyków, choć traktowani są zgodnie z Koranem jako obywatele gorszej kategorii.

11. (15.) Indie – hindusi mordują chrześcijan twierdząc, iż zagrażają ich kulturze. W ostatnim czasie prześladowania jeszcze mocniej się nasiliły.

12. (14.) Arabia Saudyjska – przejście z islamu na chrześcijaństwo zwykle kończy się karą śmierci. Chrześcijanie z zagranicy są narażeni na areszt, szykany i deportacje jeśli w jakikolwiek sposób będą manifestować swoją wiarę.

13. (13.) Malediwy – za posiadanie Biblii czy literatury chrześcijańskiej można być skazanym na więzienie. Muzułmanie porzucający islam na rzecz Jezusa muszą liczyć się z wieloletnim więzieniem i utratą obywatelstwa. Chrześcijanie z zagranicy mogą praktykować swoją wiarę za „zamkniętymi drzwiami”. Nie wolno im nawracać muzułmanów.

14. (12.) Nigeria – na północy panuje islam, który mocno prześladuje chrześcijan mordując ich i dokonując zamachów terrorystycznych na kościoły. Ponadto na terenie kraju działają różnego rodzaju gangi.

15. (6.) Syria – spadek w rankingu spowodowany jest upadkiem Państwa Muzułmańskiego. Nie oznacza to, że chrześcijanie w tym kraju mają lekko. Są prześladowani, zabrania się im ewangelizacji, nie pozwala się im remontować kościołów. Szczególnych prześladowań doświadczają chrześcijanie, którzy porzucili mahometanizm.

16. (16.) Uzbekistan – władze państwowe zwalczają niezarejestrowane kościoły. Do tego dochodzi wrogość muzułmańskiego społeczeństwa. Sporą tolerancją cieszy się Kościół Prawosławny.

17. (21.) Egipt – ekstremizm muzułmański wzrósł w tym kraju w ostatnim czasie co zaowocowało silniejszymi prześladowaniami wyznawców Chrystusa. Co ciekawe Kościół Koptyjski utrudnia działalność ewangelizacyjną chrześcijanom ewangelikalnym.

18. (17.) Wietnam – zakłócanie nabożeństw/mszy ze strony władz i zwykłych Wietnamczyków jest na porządku dziennym. Chrześcijanie są bardzo mocno inwigilowani przez komunistyczny rząd. Niektórzy chrześcijanie uciekają za granicę starając się o azyl. Wyznawcy Jezusa są często dyskryminowani w szkołach i w pracy.

19. (19.) Turkmenistan – w miarę tolerowanymi chrześcijanami są chrześcijanie z Kościoła Prawosławnego i Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego. Mimo to są mocno monitorowane, a ich członkowie są dyskryminowani. Dużo mocniej prześladowani są chrześcijanie ze wspólnot niezarejestrowanych. Często zdarzają się pobicia chrześcijan.

20. (24.) Laos – komunistyczne władze prześladują chrześcijan często współpracując z buddyjskimi duchownymi. Szczególnie prześladowani są konwertyci.

21. (27.) Jordania – tolerancją cieszą się katolicy i prawosławni. Nieco gorzej mają protestanci, którzy nie są uznawani przez jordański rząd. Z ogromnymi represjami spotykają się chrześcijanie, którzy porzucili islam. Tutaj zdarzają się przypadki pobić, a niekiedy morderstw.

22. (35.) Tadżykistan – rząd Emomali Rahmona znacznie ograniczył wolność religijną chrześcijan. Szczególnie prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

23. (31.) Malezja – wielu chrześcijan znika bez wieści, a przemoc wobec nich się nasiliła. Chrześcijan często oskarża się o szpiegostwo na rzecz państw zachodnich.

24. (28.) Myanmar (Birma) – chrześcijanie są dyskryminowani przez buddyjską większość. Zdarzają się też prześladowania ze strony muzułmanów. Najgorzej mają konwertyci.

25. (-) Nepal – przyczyn prześladowań należy szukać w rosnącym hinduskim nacjonalizmie. Od 2015 ograniczono wolność religijną, zaś od 2017 roku zabroniono wyznawcom hinduizmu konwersji na inną religię.

Open Doors na swój koszt wysyła zainteresowanym czasopismo o prześladowanych chrześcijanach. Można je zamówić na ich stronie. Zdjęcie www.opedoors.pl

26. (25.) Brunei – chrześcijanie są dyskryminowani przez władzę i muzułmańskie społeczeństwo. Muzułmanie, którzy porzucili islam są odłączani przez władze od rodzin, często są zmuszani do rozwodu ze współmałżonkiem. Wiele kościołów nie mogąc zarejestrować się jako związek wyznaniowy rejestrują się jako firmy lub stowarzyszenia.

27. (20.) Katar – chrześcijanie składają się z dwóch grup o odmiennej sytuacji. Pierwszą stanowią emigranci, którzy przybyli za pracą. Rząd pozwala im na spotkania jedynie na obrzeżach stolicy. Drugą grupę stanowią chrześcijanie, którzy porzucili islam. Muszą liczyć się z tym, że będą mocno dyskryminowani przez najbliższych.

28. (43.) Kazachstan – tradycyjne Kościoły cieszą się tolerancją. Gorzej mają niezarejestrowanie chrześcijanie (baptyści, zielonoświątkowcy), prześladowani są chrześcijanie, którzy odwrócili się od islamu. Są narażeni na pobicia i ostracyzm społeczny.

29. (22.) Etiopia – choć chrześcijanie stanowią tam ponad 60% obywateli to mają tam miejsca prześladowania. Dotyczą one szczególnie byłych muzułmanów i chrześcijan, którzy porzucili tradycyjny Etiopski Kościół Ortodoksyjny na rzecz Kościołów ewangelikalnych.

30. (29.) Tunezja – władze inwigilują Kościoły, zaś chrześcijanie w wielu dziedzinach są dyskryminowani. Na szczególne represje narażeni są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

31. (37.) Turcja – w tym kraju panuje pogląd, że prawdziwy Turek to Turek – muzułmanin. Porzucenie islamu jest społecznie potępiane. Chrześcijanin, którzy porzucił islam musi liczyć się z procesami sądowymi. Ponadto chrześcijanie pochodzący z Syrii są narażeni na prześladowania ze strony Kurdów, którzy chcą utworzyć swoje państwo.

32. (28.) Kenia – mimo, że muzułmanie stanowią około 10 – 15% populacji Kenii to wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki z rejonów zamieszkałych przez islamistów. Najbardziej prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

33. (30.) Bhutan – lokalne władze często utrudniają chrześcijanom rozwiązanie problemów biurokratycznych: uzyskanie kredytów, rejestrowanie nieruchomości, wymiana dokumentów tożsamości. Chrześcijanie, którzy porzucili buddyzm są traktowani jak obywatele drugiej kategorii.

34. (38.) Kuwejt – chrześcijanie mogą cieszyć się pewnymi swobodami, jednak ci którzy porzucili islam muszą liczyć się z ostracyzmem społecznym i utrudnianiem życia przez aparat państwa.

35. (34.) Republika Środkowoafrykańska – w 2013 roku miała tu miejsce wojna domowa między grupą Séléka (muzułmanie) a Grupą Antybalaka (animiści + chrześcijanie). Konflikt przyczynił się do prześladowania chrześcijan.

36. (23.) Autonomia Palestyńska – chrześcijanie cierpią z powodu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wielu z nich emigruje z tego rejonu.

37. (32.) Mali – choć malijski islam jest dość tolerancyjny to na północy kraju prześladuje się chrześcijan. Wielu z nich zostało zmuszonych do ucieczki, a ich kościoły zostały zburzone.

38. (46.) Indonezja – w kraju panują antychrześcijańskie nastroje. Najgorzej mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Zdarzały się przypadki pobić.

39. (41.) Meksyk – prześladowania chrześcijan mają różne źródła. Są nimi politycy dążący do skrajnej laicyzacji, gangi, środowiska zboczeńców i feministek oraz pogańscy Indianie nie mogący pogodzić się, że ich bliscy porzucili rodzimą wiarę na rzecz Chrystusa. Zdarzają się przypadki prześladowań ewangelicznie wierzących chrześcijan przez katolików.

40. (44.) Zjednoczone Emiraty Arabskie – chrześcijanie cieszą się tutaj dużą tolerancją. Władze nie prześladują wyznawców Chrystusa. Niemniej ciężko mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Są prześladowani przez rodziny i muzułmańskie środowisko.

41. (26.) Bangladesz – ataki ze strony radykalnych muzułmanów zostały ograniczone przez działania władza państwowych. Mimo to występują tam prześladowania, szczególnie wobec chrześcijan, którzy porzucili islam lub hinduizm.

42. (36.) Algieria – chrześcijanie muszą liczyć się z dyskryminacją na szczeblu administracji państwowej. Na różnego rodzaju ataki narażeni są szczególnie ci, którzy porzucili islam.

43. (39.) Chiny – choć chińscy komuniści poszli w kierunku wolnego rynku to nadal prześladują chrześcijan. Ponadto chrześcijanie są prześladowani przez wyznawców religii, które porzucili (buddyzm, taoizm, islam).

44. (45.) Sri Lanka – chrześcijanie są tam tolerowani, ale nawrócenie na chrześcijaństwo jest uważane za zdradę. Osoby, które się tego dopuściły są represjonowane przez wyznawców religii, którą porzucili (hinduizm lub buddyzm).

45. (-) Azerbejdżan – państwo stara się szkodzić chrześcijanom na szczeblu administracyjnym. Zdarzały się przypadki konfiskaty materiałów religijnych. Społeczeństwo muzułmańskie stawia duży opór wobec działań ewangelizacyjnych.

46. (49.) Oman – w tym państwie dominuje islam charydżycki, który w przeciwieństwie do szyickiego czy sunnickiego nie stosuje przemocy wobec innowierców, nawet tych co porzucili islam. Niemniej panują tam silne więzy klanowe i porzucenie islamu jest tam widziane jako zdrada rodziny stąd na tej płaszczyźnie dochodzi do napięć.

47. (47.) Mauretania – chrześcijanie w tym kraju jeśli zostaną przyłapani na ewangelizacji mogą mieć sprawę w sądzie. Rząd coraz mocniej wspiera islam, a społeczeństwo muzułmańskie się radykalizuje. Muzułmanie, którzy porzucili islam muszą liczyć się z tym, że może grozić im kara śmierci.

48. (48.) Bahrajn – chrześcijanie są tolerowani, ale nawracanie muzułmanów jest zabronione. Muzułmanie, którzy porzucą islam są narażeni na ostracyzm społeczny.

49. (50.) Kolumbia – chrześcijanie są narażeni na działalność gangów narkotykowych. Ze szczególnym okrucieństwem traktuje się nawróconych gangsterów. Ponadto chrześcijanie często są wyśmiewani w mediach ze względu na konserwatywne poglądy.

50. (40.) Dżibuti – za prześladowaniami stoją głównie muzułmańskie władze, które utrudniają życie chrześcijanom. Ze szczególnymi represjami muszą się liczyć chrześcijanie, którzy porzucili islam.

Zachęcamy do modlitwy za prześladowany Kościół oraz do finansowego wsparcia tej organizacji, która wykonuje świetną robotę dla Pana.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą wyznaniową na świecie. Open Doors – organizacja pomagająca prześladowanym chrześcijanom utworzyła kolejny raport 50 państw, gdzie są najsilniejsze prześladowania. Główną grupą prześladującą chrześcijan są muzułmanie.

W nawiasie poprzednia pozycja:

1. (1.) Korea Północna – w tym komunistycznym państwie chrześcijanie są skazywani za wiarę na śmierć. Warto zwrócić uwagę, iż stosuje się tu odpowiedzialność zbiorową. Jeśli Koreańczyk uwierzy w Jezusa musi liczyć się z tym, że zostanie zamordowany, a jego rodzina trafi na wiele lat do obozu koncentracyjnego.

2. (3.) Afganistan – problemem w tym państwie jest skrajny islam, gdzie apostatów skazuje się na śmierć. Silny system plemienny sprawia, że rodziny, w których znajdzie się osoba, która stała się chrześcijaninem spotykają się z ogromnym ostracyzmem społecznym.

3. (2.) Somalia – w muzułmańskiej Somalii nie ma żadnej tolerancji dla chrześcijaństwa. Wahhabicka organizacja Al-Sabab morduje ludzi za samo podejrzenie, iż są chrześcijanami.

4. (5.) Sudan – muzułmański prezydent Umar al-Baszir wprowadził brutalne prawo szariatu. Porzucenie islamu kończy się śmiercią. Sudan jest jednym z głównych sponsorów grup terrorystycznych.

5. (4.) Pakistan – po Indonezji jest to najbardziej zaludnione państwo muzułmańskie (ponad 200 milionów mieszkańców). W tym kraju chrześcijanie stanowią najuboższą część społeczeństwa. Często są fałszywie oskarżani o bluźnierstwo przeciwko islamowi.

6. (10.) Erytrea – połowę mieszkańców stanowią muzułmanie, zaś połowę chrześcijanie. Co ciekawe chrześcijanie są prześladowani nie tylko przez muzułmanów, ale także przez… chrześcijan. Tradycyjny Kościół Prawosławny bardzo negatywnie podchodzi do Kościołów różniących się dogmatycznie (szczególnie do dynamicznie rozwijających się zielonoświątkowców).

7. (11.) Libia – po obaleniu Kaddafiego radykalne grupy muzułmańskie zaczęły jeszcze mocniej prześladować chrześcijan.

8. (7.) Irak – sporą część Iraku kontrolowało tzw. Państwo Islamskie. Jego powstanie przyczyniło się do tego, iż wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki.

9. (9.) Jemen – prześladowanie chrześcijan ma miejsce na szczeblu państwowym i społecznym. Nawrócony muzułmanin musi liczyć się ze skazaniem na karę śmierci.

10. (8.) Iran – prawo szariatu od wielu lat przyczynia się do mordowania i prześladowania chrześcijan. Tolerowane są chrześcijańskie wspólnoty Ormian i Asyryjczyków, choć traktowani są zgodnie z Koranem jako obywatele gorszej kategorii.

11. (15.) Indie – hindusi mordują chrześcijan twierdząc, iż zagrażają ich kulturze. W ostatnim czasie prześladowania jeszcze mocniej się nasiliły.

12. (14.) Arabia Saudyjska – przejście z islamu na chrześcijaństwo zwykle kończy się karą śmierci. Chrześcijanie z zagranicy są narażeni na areszt, szykany i deportacje jeśli w jakikolwiek sposób będą manifestować swoją wiarę.

13. (13.) Malediwy – za posiadanie Biblii czy literatury chrześcijańskiej można być skazanym na więzienie. Muzułmanie porzucający islam na rzecz Jezusa muszą liczyć się z wieloletnim więzieniem i utratą obywatelstwa. Chrześcijanie z zagranicy mogą praktykować swoją wiarę za „zamkniętymi drzwiami”. Nie wolno im nawracać muzułmanów.

14. (12.) Nigeria – na północy panuje islam, który mocno prześladuje chrześcijan mordując ich i dokonując zamachów terrorystycznych na kościoły. Ponadto na terenie kraju działają różnego rodzaju gangi.

15. (6.) Syria – spadek w rankingu spowodowany jest upadkiem Państwa Muzułmańskiego. Nie oznacza to, że chrześcijanie w tym kraju mają lekko. Są prześladowani, zabrania się im ewangelizacji, nie pozwala się im remontować kościołów. Szczególnych prześladowań doświadczają chrześcijanie, którzy porzucili mahometanizm.

16. (16.) Uzbekistan – władze państwowe zwalczają niezarejestrowane kościoły. Do tego dochodzi wrogość muzułmańskiego społeczeństwa. Sporą tolerancją cieszy się Kościół Prawosławny.

17. (21.) Egipt – ekstremizm muzułmański wzrósł w tym kraju w ostatnim czasie co zaowocowało silniejszymi prześladowaniami wyznawców Chrystusa. Co ciekawe Kościół Koptyjski utrudnia działalność ewangelizacyjną chrześcijanom ewangelikalnym.

18. (17.) Wietnam – zakłócanie nabożeństw/mszy ze strony władz i zwykłych Wietnamczyków jest na porządku dziennym. Chrześcijanie są bardzo mocno inwigilowani przez komunistyczny rząd. Niektórzy chrześcijanie uciekają za granicę starając się o azyl. Wyznawcy Jezusa są często dyskryminowani w szkołach i w pracy.

19. (19.) Turkmenistan – w miarę tolerowanymi chrześcijanami są chrześcijanie z Kościoła Prawosławnego i Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego. Mimo to są mocno monitorowane, a ich członkowie są dyskryminowani. Dużo mocniej prześladowani są chrześcijanie ze wspólnot niezarejestrowanych. Często zdarzają się pobicia chrześcijan.

20. (24.) Laos – komunistyczne władze prześladują chrześcijan często współpracując z buddyjskimi duchownymi. Szczególnie prześladowani są konwertyci.

21. (27.) Jordania – tolerancją cieszą się katolicy i prawosławni. Nieco gorzej mają protestanci, którzy nie są uznawani przez jordański rząd. Z ogromnymi represjami spotykają się chrześcijanie, którzy porzucili islam. Tutaj zdarzają się przypadki pobić, a niekiedy morderstw.

22. (35.) Tadżykistan – rząd Emomali Rahmona znacznie ograniczył wolność religijną chrześcijan. Szczególnie prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

23. (31.) Malezja – wielu chrześcijan znika bez wieści, a przemoc wobec nich się nasiliła. Chrześcijan często oskarża się o szpiegostwo na rzecz państw zachodnich.

24. (28.) Myanmar (Birma) – chrześcijanie są dyskryminowani przez buddyjską większość. Zdarzają się też prześladowania ze strony muzułmanów. Najgorzej mają konwertyci.

25. (-) Nepal – przyczyn prześladowań należy szukać w rosnącym hinduskim nacjonalizmie. Od 2015 ograniczono wolność religijną, zaś od 2017 roku zabroniono wyznawcom hinduizmu konwersji na inną religię.

Open Doors na swój koszt wysyła zainteresowanym czasopismo o prześladowanych chrześcijanach. Można je zamówić na ich stronie. Zdjęcie www.opedoors.pl

26. (25.) Brunei – chrześcijanie są dyskryminowani przez władzę i muzułmańskie społeczeństwo. Muzułmanie, którzy porzucili islam są odłączani przez władze od rodzin, często są zmuszani do rozwodu ze współmałżonkiem. Wiele kościołów nie mogąc zarejestrować się jako związek wyznaniowy rejestrują się jako firmy lub stowarzyszenia.

27. (20.) Katar – chrześcijanie składają się z dwóch grup o odmiennej sytuacji. Pierwszą stanowią emigranci, którzy przybyli za pracą. Rząd pozwala im na spotkania jedynie na obrzeżach stolicy. Drugą grupę stanowią chrześcijanie, którzy porzucili islam. Muszą liczyć się z tym, że będą mocno dyskryminowani przez najbliższych.

28. (43.) Kazachstan – tradycyjne Kościoły cieszą się tolerancją. Gorzej mają niezarejestrowanie chrześcijanie (baptyści, zielonoświątkowcy), prześladowani są chrześcijanie, którzy odwrócili się od islamu. Są narażeni na pobicia i ostracyzm społeczny.

29. (22.) Etiopia – choć chrześcijanie stanowią tam ponad 60% obywateli to mają tam miejsca prześladowania. Dotyczą one szczególnie byłych muzułmanów i chrześcijan, którzy porzucili tradycyjny Etiopski Kościół Ortodoksyjny na rzecz Kościołów ewangelikalnych.

30. (29.) Tunezja – władze inwigilują Kościoły, zaś chrześcijanie w wielu dziedzinach są dyskryminowani. Na szczególne represje narażeni są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

31. (37.) Turcja – w tym kraju panuje pogląd, że prawdziwy Turek to Turek – muzułmanin. Porzucenie islamu jest społecznie potępiane. Chrześcijanin, którzy porzucił islam musi liczyć się z procesami sądowymi. Ponadto chrześcijanie pochodzący z Syrii są narażeni na prześladowania ze strony Kurdów, którzy chcą utworzyć swoje państwo.

32. (28.) Kenia – mimo, że muzułmanie stanowią około 10 – 15% populacji Kenii to wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki z rejonów zamieszkałych przez islamistów. Najbardziej prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

33. (30.) Bhutan – lokalne władze często utrudniają chrześcijanom rozwiązanie problemów biurokratycznych: uzyskanie kredytów, rejestrowanie nieruchomości, wymiana dokumentów tożsamości. Chrześcijanie, którzy porzucili buddyzm są traktowani jak obywatele drugiej kategorii.

34. (38.) Kuwejt – chrześcijanie mogą cieszyć się pewnymi swobodami, jednak ci którzy porzucili islam muszą liczyć się z ostracyzmem społecznym i utrudnianiem życia przez aparat państwa.

35. (34.) Republika Środkowoafrykańska – w 2013 roku miała tu miejsce wojna domowa między grupą Séléka (muzułmanie) a Grupą Antybalaka (animiści + chrześcijanie). Konflikt przyczynił się do prześladowania chrześcijan.

36. (23.) Autonomia Palestyńska – chrześcijanie cierpią z powodu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wielu z nich emigruje z tego rejonu.

37. (32.) Mali – choć malijski islam jest dość tolerancyjny to na północy kraju prześladuje się chrześcijan. Wielu z nich zostało zmuszonych do ucieczki, a ich kościoły zostały zburzone.

38. (46.) Indonezja – w kraju panują antychrześcijańskie nastroje. Najgorzej mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Zdarzały się przypadki pobić.

39. (41.) Meksyk – prześladowania chrześcijan mają różne źródła. Są nimi politycy dążący do skrajnej laicyzacji, gangi, środowiska zboczeńców i feministek oraz pogańscy Indianie nie mogący pogodzić się, że ich bliscy porzucili rodzimą wiarę na rzecz Chrystusa. Zdarzają się przypadki prześladowań ewangelicznie wierzących chrześcijan przez katolików.

40. (44.) Zjednoczone Emiraty Arabskie – chrześcijanie cieszą się tutaj dużą tolerancją. Władze nie prześladują wyznawców Chrystusa. Niemniej ciężko mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Są prześladowani przez rodziny i muzułmańskie środowisko.

41. (26.) Bangladesz – ataki ze strony radykalnych muzułmanów zostały ograniczone przez działania władza państwowych. Mimo to występują tam prześladowania, szczególnie wobec chrześcijan, którzy porzucili islam lub hinduizm.

42. (36.) Algieria – chrześcijanie muszą liczyć się z dyskryminacją na szczeblu administracji państwowej. Na różnego rodzaju ataki narażeni są szczególnie ci, którzy porzucili islam.

43. (39.) Chiny – choć chińscy komuniści poszli w kierunku wolnego rynku to nadal prześladują chrześcijan. Ponadto chrześcijanie są prześladowani przez wyznawców religii, które porzucili (buddyzm, taoizm, islam).

44. (45.) Sri Lanka – chrześcijanie są tam tolerowani, ale nawrócenie na chrześcijaństwo jest uważane za zdradę. Osoby, które się tego dopuściły są represjonowane przez wyznawców religii, którą porzucili (hinduizm lub buddyzm).

45. (-) Azerbejdżan – państwo stara się szkodzić chrześcijanom na szczeblu administracyjnym. Zdarzały się przypadki konfiskaty materiałów religijnych. Społeczeństwo muzułmańskie stawia duży opór wobec działań ewangelizacyjnych.

46. (49.) Oman – w tym państwie dominuje islam charydżycki, który w przeciwieństwie do szyickiego czy sunnickiego nie stosuje przemocy wobec innowierców, nawet tych co porzucili islam. Niemniej panują tam silne więzy klanowe i porzucenie islamu jest tam widziane jako zdrada rodziny stąd na tej płaszczyźnie dochodzi do napięć.

47. (47.) Mauretania – chrześcijanie w tym kraju jeśli zostaną przyłapani na ewangelizacji mogą mieć sprawę w sądzie. Rząd coraz mocniej wspiera islam, a społeczeństwo muzułmańskie się radykalizuje. Muzułmanie, którzy porzucili islam muszą liczyć się z tym, że może grozić im kara śmierci.

48. (48.) Bahrajn – chrześcijanie są tolerowani, ale nawracanie muzułmanów jest zabronione. Muzułmanie, którzy porzucą islam są narażeni na ostracyzm społeczny.

49. (50.) Kolumbia – chrześcijanie są narażeni na działalność gangów narkotykowych. Ze szczególnym okrucieństwem traktuje się nawróconych gangsterów. Ponadto chrześcijanie często są wyśmiewani w mediach ze względu na konserwatywne poglądy.

50. (40.) Dżibuti – za prześladowaniami stoją głównie muzułmańskie władze, które utrudniają życie chrześcijanom. Ze szczególnymi represjami muszą się liczyć chrześcijanie, którzy porzucili islam.

Zachęcamy do modlitwy za prześladowany Kościół oraz do finansowego wsparcia tej organizacji, która wykonuje świetną robotę dla Pana.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!

Chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą wyznaniową na świecie. Open Doors – organizacja pomagająca prześladowanym chrześcijanom utworzyła kolejny raport 50 państw, gdzie są najsilniejsze prześladowania. Główną grupą prześladującą chrześcijan są muzułmanie.

W nawiasie poprzednia pozycja:

1. (1.) Korea Północna – w tym komunistycznym państwie chrześcijanie są skazywani za wiarę na śmierć. Warto zwrócić uwagę, iż stosuje się tu odpowiedzialność zbiorową. Jeśli Koreańczyk uwierzy w Jezusa musi liczyć się z tym, że zostanie zamordowany, a jego rodzina trafi na wiele lat do obozu koncentracyjnego.

2. (3.) Afganistan – problemem w tym państwie jest skrajny islam, gdzie apostatów skazuje się na śmierć. Silny system plemienny sprawia, że rodziny, w których znajdzie się osoba, która stała się chrześcijaninem spotykają się z ogromnym ostracyzmem społecznym.

3. (2.) Somalia – w muzułmańskiej Somalii nie ma żadnej tolerancji dla chrześcijaństwa. Wahhabicka organizacja Al-Sabab morduje ludzi za samo podejrzenie, iż są chrześcijanami.

4. (5.) Sudan – muzułmański prezydent Umar al-Baszir wprowadził brutalne prawo szariatu. Porzucenie islamu kończy się śmiercią. Sudan jest jednym z głównych sponsorów grup terrorystycznych.

5. (4.) Pakistan – po Indonezji jest to najbardziej zaludnione państwo muzułmańskie (ponad 200 milionów mieszkańców). W tym kraju chrześcijanie stanowią najuboższą część społeczeństwa. Często są fałszywie oskarżani o bluźnierstwo przeciwko islamowi.

6. (10.) Erytrea – połowę mieszkańców stanowią muzułmanie, zaś połowę chrześcijanie. Co ciekawe chrześcijanie są prześladowani nie tylko przez muzułmanów, ale także przez… chrześcijan. Tradycyjny Kościół Prawosławny bardzo negatywnie podchodzi do Kościołów różniących się dogmatycznie (szczególnie do dynamicznie rozwijających się zielonoświątkowców).

7. (11.) Libia – po obaleniu Kaddafiego radykalne grupy muzułmańskie zaczęły jeszcze mocniej prześladować chrześcijan.

8. (7.) Irak – sporą część Iraku kontrolowało tzw. Państwo Islamskie. Jego powstanie przyczyniło się do tego, iż wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki.

9. (9.) Jemen – prześladowanie chrześcijan ma miejsce na szczeblu państwowym i społecznym. Nawrócony muzułmanin musi liczyć się ze skazaniem na karę śmierci.

10. (8.) Iran – prawo szariatu od wielu lat przyczynia się do mordowania i prześladowania chrześcijan. Tolerowane są chrześcijańskie wspólnoty Ormian i Asyryjczyków, choć traktowani są zgodnie z Koranem jako obywatele gorszej kategorii.

11. (15.) Indie – hindusi mordują chrześcijan twierdząc, iż zagrażają ich kulturze. W ostatnim czasie prześladowania jeszcze mocniej się nasiliły.

12. (14.) Arabia Saudyjska – przejście z islamu na chrześcijaństwo zwykle kończy się karą śmierci. Chrześcijanie z zagranicy są narażeni na areszt, szykany i deportacje jeśli w jakikolwiek sposób będą manifestować swoją wiarę.

13. (13.) Malediwy – za posiadanie Biblii czy literatury chrześcijańskiej można być skazanym na więzienie. Muzułmanie porzucający islam na rzecz Jezusa muszą liczyć się z wieloletnim więzieniem i utratą obywatelstwa. Chrześcijanie z zagranicy mogą praktykować swoją wiarę za „zamkniętymi drzwiami”. Nie wolno im nawracać muzułmanów.

14. (12.) Nigeria – na północy panuje islam, który mocno prześladuje chrześcijan mordując ich i dokonując zamachów terrorystycznych na kościoły. Ponadto na terenie kraju działają różnego rodzaju gangi.

15. (6.) Syria – spadek w rankingu spowodowany jest upadkiem Państwa Muzułmańskiego. Nie oznacza to, że chrześcijanie w tym kraju mają lekko. Są prześladowani, zabrania się im ewangelizacji, nie pozwala się im remontować kościołów. Szczególnych prześladowań doświadczają chrześcijanie, którzy porzucili mahometanizm.

16. (16.) Uzbekistan – władze państwowe zwalczają niezarejestrowane kościoły. Do tego dochodzi wrogość muzułmańskiego społeczeństwa. Sporą tolerancją cieszy się Kościół Prawosławny.

17. (21.) Egipt – ekstremizm muzułmański wzrósł w tym kraju w ostatnim czasie co zaowocowało silniejszymi prześladowaniami wyznawców Chrystusa. Co ciekawe Kościół Koptyjski utrudnia działalność ewangelizacyjną chrześcijanom ewangelikalnym.

18. (17.) Wietnam – zakłócanie nabożeństw/mszy ze strony władz i zwykłych Wietnamczyków jest na porządku dziennym. Chrześcijanie są bardzo mocno inwigilowani przez komunistyczny rząd. Niektórzy chrześcijanie uciekają za granicę starając się o azyl. Wyznawcy Jezusa są często dyskryminowani w szkołach i w pracy.

19. (19.) Turkmenistan – w miarę tolerowanymi chrześcijanami są chrześcijanie z Kościoła Prawosławnego i Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego. Mimo to są mocno monitorowane, a ich członkowie są dyskryminowani. Dużo mocniej prześladowani są chrześcijanie ze wspólnot niezarejestrowanych. Często zdarzają się pobicia chrześcijan.

20. (24.) Laos – komunistyczne władze prześladują chrześcijan często współpracując z buddyjskimi duchownymi. Szczególnie prześladowani są konwertyci.

21. (27.) Jordania – tolerancją cieszą się katolicy i prawosławni. Nieco gorzej mają protestanci, którzy nie są uznawani przez jordański rząd. Z ogromnymi represjami spotykają się chrześcijanie, którzy porzucili islam. Tutaj zdarzają się przypadki pobić, a niekiedy morderstw.

22. (35.) Tadżykistan – rząd Emomali Rahmona znacznie ograniczył wolność religijną chrześcijan. Szczególnie prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

23. (31.) Malezja – wielu chrześcijan znika bez wieści, a przemoc wobec nich się nasiliła. Chrześcijan często oskarża się o szpiegostwo na rzecz państw zachodnich.

24. (28.) Myanmar (Birma) – chrześcijanie są dyskryminowani przez buddyjską większość. Zdarzają się też prześladowania ze strony muzułmanów. Najgorzej mają konwertyci.

25. (-) Nepal – przyczyn prześladowań należy szukać w rosnącym hinduskim nacjonalizmie. Od 2015 ograniczono wolność religijną, zaś od 2017 roku zabroniono wyznawcom hinduizmu konwersji na inną religię.

Open Doors na swój koszt wysyła zainteresowanym czasopismo o prześladowanych chrześcijanach. Można je zamówić na ich stronie. Zdjęcie www.opedoors.pl

26. (25.) Brunei – chrześcijanie są dyskryminowani przez władzę i muzułmańskie społeczeństwo. Muzułmanie, którzy porzucili islam są odłączani przez władze od rodzin, często są zmuszani do rozwodu ze współmałżonkiem. Wiele kościołów nie mogąc zarejestrować się jako związek wyznaniowy rejestrują się jako firmy lub stowarzyszenia.

27. (20.) Katar – chrześcijanie składają się z dwóch grup o odmiennej sytuacji. Pierwszą stanowią emigranci, którzy przybyli za pracą. Rząd pozwala im na spotkania jedynie na obrzeżach stolicy. Drugą grupę stanowią chrześcijanie, którzy porzucili islam. Muszą liczyć się z tym, że będą mocno dyskryminowani przez najbliższych.

28. (43.) Kazachstan – tradycyjne Kościoły cieszą się tolerancją. Gorzej mają niezarejestrowanie chrześcijanie (baptyści, zielonoświątkowcy), prześladowani są chrześcijanie, którzy odwrócili się od islamu. Są narażeni na pobicia i ostracyzm społeczny.

29. (22.) Etiopia – choć chrześcijanie stanowią tam ponad 60% obywateli to mają tam miejsca prześladowania. Dotyczą one szczególnie byłych muzułmanów i chrześcijan, którzy porzucili tradycyjny Etiopski Kościół Ortodoksyjny na rzecz Kościołów ewangelikalnych.

30. (29.) Tunezja – władze inwigilują Kościoły, zaś chrześcijanie w wielu dziedzinach są dyskryminowani. Na szczególne represje narażeni są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

31. (37.) Turcja – w tym kraju panuje pogląd, że prawdziwy Turek to Turek – muzułmanin. Porzucenie islamu jest społecznie potępiane. Chrześcijanin, którzy porzucił islam musi liczyć się z procesami sądowymi. Ponadto chrześcijanie pochodzący z Syrii są narażeni na prześladowania ze strony Kurdów, którzy chcą utworzyć swoje państwo.

32. (28.) Kenia – mimo, że muzułmanie stanowią około 10 – 15% populacji Kenii to wielu chrześcijan zostało zmuszonych do ucieczki z rejonów zamieszkałych przez islamistów. Najbardziej prześladowani są chrześcijanie, którzy porzucili islam.

33. (30.) Bhutan – lokalne władze często utrudniają chrześcijanom rozwiązanie problemów biurokratycznych: uzyskanie kredytów, rejestrowanie nieruchomości, wymiana dokumentów tożsamości. Chrześcijanie, którzy porzucili buddyzm są traktowani jak obywatele drugiej kategorii.

34. (38.) Kuwejt – chrześcijanie mogą cieszyć się pewnymi swobodami, jednak ci którzy porzucili islam muszą liczyć się z ostracyzmem społecznym i utrudnianiem życia przez aparat państwa.

35. (34.) Republika Środkowoafrykańska – w 2013 roku miała tu miejsce wojna domowa między grupą Séléka (muzułmanie) a Grupą Antybalaka (animiści + chrześcijanie). Konflikt przyczynił się do prześladowania chrześcijan.

36. (23.) Autonomia Palestyńska – chrześcijanie cierpią z powodu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wielu z nich emigruje z tego rejonu.

37. (32.) Mali – choć malijski islam jest dość tolerancyjny to na północy kraju prześladuje się chrześcijan. Wielu z nich zostało zmuszonych do ucieczki, a ich kościoły zostały zburzone.

38. (46.) Indonezja – w kraju panują antychrześcijańskie nastroje. Najgorzej mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Zdarzały się przypadki pobić.

39. (41.) Meksyk – prześladowania chrześcijan mają różne źródła. Są nimi politycy dążący do skrajnej laicyzacji, gangi, środowiska zboczeńców i feministek oraz pogańscy Indianie nie mogący pogodzić się, że ich bliscy porzucili rodzimą wiarę na rzecz Chrystusa. Zdarzają się przypadki prześladowań ewangelicznie wierzących chrześcijan przez katolików.

40. (44.) Zjednoczone Emiraty Arabskie – chrześcijanie cieszą się tutaj dużą tolerancją. Władze nie prześladują wyznawców Chrystusa. Niemniej ciężko mają chrześcijanie, którzy porzucili islam. Są prześladowani przez rodziny i muzułmańskie środowisko.

41. (26.) Bangladesz – ataki ze strony radykalnych muzułmanów zostały ograniczone przez działania władza państwowych. Mimo to występują tam prześladowania, szczególnie wobec chrześcijan, którzy porzucili islam lub hinduizm.

42. (36.) Algieria – chrześcijanie muszą liczyć się z dyskryminacją na szczeblu administracji państwowej. Na różnego rodzaju ataki narażeni są szczególnie ci, którzy porzucili islam.

43. (39.) Chiny – choć chińscy komuniści poszli w kierunku wolnego rynku to nadal prześladują chrześcijan. Ponadto chrześcijanie są prześladowani przez wyznawców religii, które porzucili (buddyzm, taoizm, islam).

44. (45.) Sri Lanka – chrześcijanie są tam tolerowani, ale nawrócenie na chrześcijaństwo jest uważane za zdradę. Osoby, które się tego dopuściły są represjonowane przez wyznawców religii, którą porzucili (hinduizm lub buddyzm).

45. (-) Azerbejdżan – państwo stara się szkodzić chrześcijanom na szczeblu administracyjnym. Zdarzały się przypadki konfiskaty materiałów religijnych. Społeczeństwo muzułmańskie stawia duży opór wobec działań ewangelizacyjnych.

46. (49.) Oman – w tym państwie dominuje islam charydżycki, który w przeciwieństwie do szyickiego czy sunnickiego nie stosuje przemocy wobec innowierców, nawet tych co porzucili islam. Niemniej panują tam silne więzy klanowe i porzucenie islamu jest tam widziane jako zdrada rodziny stąd na tej płaszczyźnie dochodzi do napięć.

47. (47.) Mauretania – chrześcijanie w tym kraju jeśli zostaną przyłapani na ewangelizacji mogą mieć sprawę w sądzie. Rząd coraz mocniej wspiera islam, a społeczeństwo muzułmańskie się radykalizuje. Muzułmanie, którzy porzucili islam muszą liczyć się z tym, że może grozić im kara śmierci.

48. (48.) Bahrajn – chrześcijanie są tolerowani, ale nawracanie muzułmanów jest zabronione. Muzułmanie, którzy porzucą islam są narażeni na ostracyzm społeczny.

49. (50.) Kolumbia – chrześcijanie są narażeni na działalność gangów narkotykowych. Ze szczególnym okrucieństwem traktuje się nawróconych gangsterów. Ponadto chrześcijanie często są wyśmiewani w mediach ze względu na konserwatywne poglądy.

50. (40.) Dżibuti – za prześladowaniami stoją głównie muzułmańskie władze, które utrudniają życie chrześcijanom. Ze szczególnymi represjami muszą się liczyć chrześcijanie, którzy porzucili islam.

Zachęcamy do modlitwy za prześladowany Kościół oraz do finansowego wsparcia tej organizacji, która wykonuje świetną robotę dla Pana.

Podoba Ci się to co robimy? Wesprzyj nas i kup nam kawę. Dziękujemy!

Polub #ObywateleNiebaPL na Facebooku i bądź na bieżąco!